Hole in the wall

I want to become that famous story untitled, unpublished,
a nameless sensational character in it.
The narrator narrates and the listener awaits,
no proof, no evidence just an unhinged faith.

I want to be that deliberate controversy
and still be a secret audience.
A sex tape with faces smudged,
with a billion likes and a million shares.

I want to be an eyes wide shut orgy,
untamed by any Bill or a whip.
Known to all, desired by all
and participated in by none known.

I want to be that unidentified couple on a train,
on the same upper berth under a bedspread
hoping to wake up to a hundred eyes
just before the station it alights.

A Moribund Flower

The roof leaks, I drenched in the droplets

The unwashed smelly pile of clothes concealing things beneath

Disability creeps in, disability of the flow

The limp routine keeping me low

And I ask to myself:  am I waiting for a decision to be made?

Waking up in the middle of the night

Looking at the switched on bright light

Hoping that the life is just another dream.

Am I the concocted one or a mere accident?

am I love or it’s just a word I hear?

I didn’t ask the roses to smell sweet for me,

I didn’t ask to bear thorns too.

Is the end a destiny pre nurtured?

Or I owe this existence to the end?

No I don’t for I didn’t ask for it,

Not my life, not my body, not my end.

But I still wait for a decision to be made.

The kid's poster

I was a kid in a puddle then,

the ways were black and white

leading somewhere I never knew

except for a concealed few.

On my way to the school

there was a poster on the bus stop,

poster of naked girl,

A lady she was, she was in my dreams,

In every blink of my eyes!

I felt something strangely alienated,

unsure and dubious about me.

I accompanied with my guilt,

I never changed my way,

Nor did I miss any sneak peek.

I was fond of her,

it was a routine to think of her.

One day there was heavy rain,

Mom and Dad fought over a grain.

I thought it was me and my way.

So sometimes the guilt changed the way

and sometimes I blamed my day

but the rain never stopped.

The kid drowning in the puddle had desired the poster,

today the flood has drowned the puddle,

the kid still desires for the poster profane

but the poster has become blur in the rain.

अंड

तेव्हा मी लहान होतो, डबक्यात एका बुडत होतो
काही कळायचच नाहि, उगीच रडत होतो

क्लास ला जातन रस्त्याच्या कडेने चलायचो
एका वाटेला बाईचे पोस्टर होते
तिच्यावर कपडे कमीच होते
मित्रांच्या नजरा चुकवून रोज ते पाहयचो
काहितरी व्हायच मला
चुकल्या सारख वाटायच मला

पण वाट कधी बदलली नाही आवड होती ती
रोज घरी तिचा विचार करायची सवड होती ती

एकदा आई बाबा भांडले पाऊस पडला
मला वटलं मीच चुकलो
पोस्टरची वाट घरी परतली

मग कधी वाट बदलली कधी लक्ष वेधले
तेव्हा स्वत:ला फ़सवावसं वटलं
पण भांडण थंबलं नाही
आणि मी फ़सलो ही नाही

डबक्यात बुडत असलेल्या एक लहान बाळाला पोस्टरची ओढ होती
आज वादळ आहे , डबकं बुडून गेलय, ओढ आजूनही पोस्टरचीच आहे
पण पोस्टर पडणार्या पावसात धुसर झालय

VAPOURS

i wanna clear the page
thought it would go easy
but every time it superimposes with random concealment
i fear it won't let me alone for somethings undone
like a half baked cake
having wont make me happy as jingle bells
but avoiding urges feeling of incompleteness
i wanna feel those vapours rising up
condensing on my fingers
it doesn't have any smell or taste
nor would it quench the thirst
but i wanna make my face wet with it
its more difficult than a cake
its juvenile to make
its more than the mere want of it
i drew something on a page
forgetting that i ain't some artist
now i wanna clear it up
but i end up appreciating the art
i wanna jump in that chocolate sea
and drown in it till i die
and know its worth is more than a lie

TP

It was my 1st day at IIT
I was filled with joy and glee

saw the campus clean and green
hoped from these woods will appear my beauty queen

one day on a romantic date
i would open the auspicious gate
take her to the mighty lake
would say my heart out
and some love i will make

lot of adrenalin was rushing through my vein
for i thought henceforth it will be no pain only gain

An year passed i could hear the clock tick tock
i awaited but nobody even made a knock

Now i got well versed with technology
and got a laptop being senior's protege
setting its wallpaper as a girl
waiting on the bank playful with her curl

thus laptop became my best friend
fulfilling my fantasies in the end

continuing my edays i was a sophomore
all this was not enough yeh dil mange more!

i could hear my gradesheet yelp
so i decided to give it a help
alas there was no helping hand
elec got me all nor and nand

but the desire was still incomplete
to woo a girl i gotta be more fleet

its the time i am a middler now
of many things i've become fiddler now

when a girl invites me to the lake
well the above line may seem so fake
but all i say from my laptop is that
hey pack lake lets chat

now me left with some more time
to make my life a melody and rhyme


if you think of coming to IIT
at the end i can tell you this
you might as well kiss a miss
but in these busy days my son
for sure you will miss a kiss.

THE FLOW

The river runs and i taste the water , its no more same
for the sweet apple pie to taste bitter whom shall i blame

The river still runs and the pies i gulp
but the frappe is no more frappe
its all within the blossomed flower overwhelmed by a night
when the wine oozes out of the unsweet grape .

ohh ohh voluptuous honey bees thy sting shall perhaps content me
or shall the the blur profoundness within myself
love love i cant feel for i never came across .

The prolonged longing for the smoke or dew
that i felt will settle on my cheeks , intermingling with tears
yes yes ohh my dear i do feel and fear
the taste of that contaminated tear , it resembles the river .

The sky always awaited beckoning but now that its cloudy
i cant see the stars i dreamt of
i dont blame my plight for i do see the flickering light
sometimes beholding the soil beneath unsure if its the stardust by night .

With a puff so i become smudged to my ambitions
and now i am unseen by no longing, no kiss ,no clouds and no missions
but i still taste that river for i flow with it
i live with it, i love with it, i taste with it, i perceive with it and
i shall dissolve with it no matter what it tastes like
sweet ,salty, frappe, wine or poisons .

But the river wont cease to flow and i shall ,
altering the taste for the other undissolved .

हवेसे वाटावे

आता कुणितरी हवेसे वाटावे

दार मनातले हळूच खटखटावे

इशारे हळूच मलाही उमजावे

मिही सुटलेले कोडे सोडवावे

गालिचे हिरवे गार स्वपनांतले

कुणितरी त्यावरती ताणून द्यावे

ह्य कुशीवरुन त्या कुशीवर वळता

हातानी तिच्या मला कुरवाळावे

हात टाळिची वाट पाहत आहे

टाळी मारून आवाज घुमवावे

चंचल जाहले चुटकी परी मन हे

आता मनाला लगाम सापडावे

उन्माद भलताच अंगावर आलाय

हलकेच आता थोबाडीत घ्यावे

एक मिठी

सुटली मिठी घट्ट तुझी , दूर माझ्या घेऊन गेली

जवळ येऊ कसा मी ,आईस अश्रू देऊन गेली

आलो जेव्हा जवळ मी , ओठ तुझे शिवून तू होती

करुन कान बंद माझे , पण एक मिठी सांगून गेली

मिठीत तू रडत होती , सुकलेले अश्रू पीत होती

पुसू न शकलो अश्रू हे , अन एक मिठी फ़सवून गेली

मिठीत मी आलो तुझ्या ,आणि वार मलाही बोचले

डोळ्यांत तुझ्या पाहुनी , मग एक मिठी रडवून गेली

शिवलेले ओठ माझे , अन घास भरवत होतीस तू

भूक मला खूप मोठी , बोटांस ह्या चाऊन गेली

दूर झालो जेव्हा मी , हे ओठ न्हवते शिवलेले

हे कान न्हवते बंद , सुटली मिठी ; हसवून गेली

marathi kavita (मनोगत)

भिजत होतो पावसात मी , ओढ होति रेनकोटची .जवळ छप्पर वाट पाहत होते.थेंब पागोळ्या हो ऊन सांगत होते "भिजणार नहिस तू इथे". पण ओढ होति रेनकोटची.
शर्टानेही मिठी मारली होति मला..............

पण भिजत राहिलो पावसात मी ,निजत राहिलो स्वप्नांत माझ्या. वेळ सरत चालला होता, छप्पराकडे पाहत.
छप्परही भरत होते भिजलेल्या लोकांनी. पण स्वप्न मी रंगवत होतो त्या भिजलेल्या बोटांनी. रंगांची मात्र कमी होति. केनवस हि मळकट होता.काळा रंग त्यातून झळकत होता. तरिही रंगवत राहिलोकारण ओढ होति रेनकोटची.........


आजही भिजत आहे पावसात मी. उसने रंग , छप्परही खलि नाहि.
पण भिजण्यातहि मजा आहे
कारण ओढ आहे रेनकोटची...........

खिन्न मनास

खिन्न मनास
मन आज खूप खिन्न आहे,
दाबून भावना मनात मन खूप सुन्न आहे.

हसून किती रे दखवू तुम्हास मन माझे तेवढेच उदास आहे,
हस्ण्यावर जाऊ नका माझ्या हातर ऊगीच तुमचा भास आहे.

एकटाच मी तुम्हांत जसा तारा तारकांत,
चंद्राच्या वाटेवर जऊन त्या मंद चांदण्यात.

समजावून स्वतःच स्वतःला क्षण साठवतो आहे मी,
त्रासलेल्या मनास सावरण्याकरता कुणी आहे का हे आठवतो आहे मी.

ह्रिदयास बांध किती स्पंदनात गुंतलेले,
गुliयास सोडविताना गाठीच बसतील रे.

मन मोकळे करण्यास टेकूच नाहि आता,
दूर आहे तुम्हापासून जवळ कुणीच नाहि आता.

वाट पाहत पाहत मन भटकतय शून्यात,
नजरा हि स्थीर डोल्यांतले अश्रू थांबवून.

कुणास सांगू माझ्या मनाची व्यथा ,
बनून रहील ती तुमच्याकरता फ़क्त एक कथा.

खूप दूर गेल्यासारखे वाटते तुम्हापासून मला,
पाठीसोडून गेलात तुमच्या या निरागस बाळाला.

मन आज खूप खिन्न आहे ,
पण .......त्याल मीच जिवाशी कवटाळले आहे .