The first rain

It was the first rain

Unlike anything before; cold, breezy,

a cumulonimbus in his heart.

He had her moistened memories.

His puffy walls not yet ready to collapse.

His windows and glasses covered with dew

made it blur, his profound view.

For again he got up to see his reflection

But the dewed mirror was crying.

Those lines of tears he saw flowing.

But his eyes, they were dry,

As dry as the last summer.

The arid summer had become his dream

For though devoid of mirrors, he saw her mirage.

VAPOURS

i wanna clear the page
thought it would go easy
but every time it superimposes with random concealment
i fear it won't let me alone for somethings undone
like a half baked cake
having wont make me happy as jingle bells
but avoiding urges feeling of incompleteness
i wanna feel those vapours rising up
condensing on my fingers
it doesn't have any smell or taste
nor would it quench the thirst
but i wanna make my face wet with it
its more difficult than a cake
its juvenile to make
its more than the mere want of it
i drew something on a page
forgetting that i ain't some artist
now i wanna clear it up
but i end up appreciating the art
i wanna jump in that chocolate sea
and drown in it till i die
and know its worth is more than a lie

हवेसे वाटावे

आता कुणितरी हवेसे वाटावे

दार मनातले हळूच खटखटावे

इशारे हळूच मलाही उमजावे

मिही सुटलेले कोडे सोडवावे

गालिचे हिरवे गार स्वपनांतले

कुणितरी त्यावरती ताणून द्यावे

ह्य कुशीवरुन त्या कुशीवर वळता

हातानी तिच्या मला कुरवाळावे

हात टाळिची वाट पाहत आहे

टाळी मारून आवाज घुमवावे

चंचल जाहले चुटकी परी मन हे

आता मनाला लगाम सापडावे

उन्माद भलताच अंगावर आलाय

हलकेच आता थोबाडीत घ्यावे

पिंपळपान

पिंपळपान 03-05-2008

तुटले पिंपळपान पुन्हा
वारयावरती झुलणारे
सड्यात सामिल हो.ऊन
सुगंधास तुझ्या भुलणारे

कोवळे पान विसरून भान
तुझ्याच प्रहरी खुलणारे
स्पर्ष न करता तोडून तू
तुझ्यावर ते रुसणारे

वारयासंगती भटकून
तुझ्यापर्यंत पोहोचणारे
चिरडून तू पायांखाली
तिथे न आता रुजणारे

हिरवे पान सुकून गेले
सुकलेले अश्रु पुसणारे
नकळत सोसून सारे
पुन्हा न कधी ते फुलणारे

भेगा पडून गेल्या जरी
समोर तुझ्या न कुजणरे
सुकलेले पिंपळपान हे
आठवणींत त्या मुरणारे

आठवण

आठवण
ते क्षण आता आठवण म्हणुन आठवून येतात,
या थंड वातावरणात आठवणिही गोठून जातात.

आनंदचा खरा आभास दु:खातच जाणवतो,
त्या क्षणांचा आनंद आता या गोठलेल्या आठवणिंतच कळतो.

त्याच आठवणी आता ह्रिदयात दाटून येतात,
मी आलो नाहि तरी त्या मला तुझ्या पर्यंत नेतात.

तुझ्या आनंदात मी नसलो तरी माझ्या आठवणी जरूर असतील,
तुझ्या आनंदाचे गाणे माझ्या आथवणीच गात असतील.

पण हे तुझ्या आनंदचे क्षण आता नाहि आठवणार,
कारण तुझ्या आठवणिंपैकी एक आठवण कमी होणार.

ह्या आनंदात न सामिल व्हायची कधीच राहणार नाहि खंत,
कारण तुझ्या प्रेमळ आठवणिंचा कधीच होणार नाहि अंत

आजवरहि त्याच आथवणी मला खुश करताहेत,
पुन:पुन्हा नव्याने जगण्याचा जोश भरताहेत.

म्हणून या तुझ्या आनंदात मी ही आज आनंदी आहे,
तुझ्या प्रेमाच्या पिटार्यात आजही मी बंद आहे.

पाऊस

पाऊस

वार्यात धारा धारांत पाणि,
का दूर तु माझ्या, जवळ बस ना माझी फ़ुलरणी.

हा पाऊस माझा तुझा ,
धुंद प्रेमात आपल्या ,
मग भिती कसली,
जवळ ही नाहित सावल्या.

डोल्यांत पाहुनी तुझ्या, म्रुग्धारा बरसल्या.
त्या मुसळधार पावसात भिजण्यासठी, माझ्या पापण्याही तरसल्या.

तुझ्या ओल्याचिंब शरीराला पाहुन, मनी जो सुगंध दरवळला .
पाऊस ही त्यामुळे, त्या मातीच्या गंधास विस्मरला.

तुझ्या गारठलेल्या ओठंची लाली पाऊस घेऊन जात होता,
लाल पाण्यात घेऊन आपल्या प्रेमाचे रंग दाखवीत होता

मग का थांबवु मी त्यासि,
जो परतत होता माझ्याकडे देऊन स्पर्श तुझसी.

हातात हात घेऊन ,चल ओलेचिंब हो.ऊ या पावसात .
नाचू त्या पावसाच्या लयात, फ़क्त तुझ्या सहवासात.

मग बिलग तू मला ,ठेऊन तुझे मस्तक माझ्या छातीवर,
ऊचलून तुझ्या टाचा त्या ओल्या ओल्या मातीवर.

मातीच्या त्या चिखलात पाय तुझे भिजतील ,
बनवून टेकु मला शरीर तुझे नीजतील.

मग ऊचलून तुला घेऊन जाईन मी छप्पराखाली ,
घेऊन हात माझा, त्या ओल्या ओल्या केसांखाली.

तू बघीत रहा मला त्या प्रेमळश्या नजरेने,
दुसर्या पावसाची वाट पाहत या मेघांच्या गजराने .